ادامه مطالب قبل

با پرده نشین غیب محرم عشق است

با راز نهان دوست همدم عشق است    

آن آب بقا که عمر جاوید دهد

خود نیست و گر هست به عالم عشق است   

در جاي ديگر از صحيح بخاري آمده است : از ابراهيم تيمي از پدرش نقل شده كه گفت : علي براي ما سخنراني كرد و فرمود : ما كتابي براي خواندن نداريم مگر كتاب خدا و آنچه در اين صحيفه است . «1»

باز هم در جاي ديگر از صحيح خود مي آورد . از علي روايت شده كه فرمود : ما از پيامبر (ص) چيزي ننوشتيم مگر قران و آنچه در اين صحيفه است . «2»

آيا خرد و هوش ابو هريره ، بيش از علي بن ابي طالب بوده ، كه توانسته يكصد هزار حديث را بدون نوشتن از پيامبر (ص) حفظ كند ؟

به خدا سوگند ! كار اينان عجيب است كه صد هزار حديث را از ابو هريره كه سه سال بيشتر در خدمت پيامبر (ص) نبوده ، مي پذيرند ، با اينكه او سواد خواندن و نوشتن هم نداشته است . و مي پندارند كه امام علي (ع) كه دروازه دانش است و صحابه از او همه گونه دانش آموخته اند ؛ تنها يك ورقه با خود داشته باشد كه در آن چهار حديث آمده و علي آن را از زمان زندگي رسول خدا تا زمان خلافتش نگه داشته و آن را بر فراز منبر مي برد و بر شمشير خود مي آويزد ؟ اين سخن ناپسندي است . و جز يك دروغ بي ارزش چيزي نمي تواند باشد .

با اينكه روايات بخاري براي پژوهشگران و خردمندان كافي است ؛ زيرا هنگامي كه مي گويد در آن حكم عقل آمده ، اين نشانه آن است كه در اين نامه چيزهايي بسيار بوده كه خرد انسان ، و انديشه اسلامي از آن مي توانسته بهره بگيرد .

ما نمي خواهيم ثابت كنيم كه در اين صحيفه چه چيزهايي بوده است ، زيرا صاحبان آن بدان داناترند . و آنها گفته اند كه هرچه بشر بدان نياز داشته از حلال و حرام ، حتي حكم خراش دادن بدن انسان ، در آن وجود داشته است .

ولي ما در پي آنيم كه ثابت كنيم ، صحابه احاديث پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله و سلّم را مي نوشتند . و اينكه ابو هريره مي گويد : عبدالله بن عمرو احاديث پيامبر (ص) را مي نوشت و علي بن ابي طالب (ع) مي گويد : ما از پيامبر (ص) چيزي را ننوشتيم جز قرآن و آنچه در اين كتاب است . چنانچه در صحيح بخاري آمده است ، دليل روشني است بر اينكه پيامبر (ص) هرگز صحابه را از نوشتن حديث باز نداشته بود . بلكه عكس آن درست است . و حديثي كه مسلم روايت كرده به اين صورت : « از سخنان من چيزي را ننويسيد و هر كس از من چيزي را جز قران نوشته آن را پاك كند » ، يك حديث دروغ بيش نيست ، كه هوادارن خلفا آن را ساخته اند تا آتش زدن احاديث پيامبر (ص) به دست ابوبكر ، عمر و عثمان و جلوگيري از گسترش سنت به دست آنان را توجيه كنند و درست نشان دهند .

و چيزي كه باعث مي شود ما يقين كنيم كه پيامبر (ص) از نوشتن حديث جلوگيري نكرده ، بلكه دستور نوشتن آن را داده است ، اينكه امام علي (ع) كه نزديكترين كس به رسول (ص) خداست فرمود : « ما از پيامبر (ص) چيزي را ننوشتيم ، جز قران و آنچه در اين كتاب است . » و بخاري نيز آن را حديث صحيح شمرده است .

اگر سخن امام صادق (ع)  را نيز به آن بيفزاييم كه فرمود : صحيفۀ جامعه به املاي رسول خدا (ص) و خط علي (ع) بوده است ، معنايش اين مي شود كه پيامبر ، علي (ع) را به نوشتن ، فرمان مي داده است . براي اينكه كمترين ترديدي براي خواننده گرامي باقي نماند توضيحات زير را مي افزاييم :

حاكم در مستدرك و ابو داوود در سنن ، و امام حنبل در مسند و دارمي در سنن ، همه يك حديث مهم را درباره عبدالله بن عمرو آورده اند . از همان كسي است كه روايات پيامبر (ص) را مي نوشته است . روايت اين است :  

عبدالله بن عمرو مي گويد : من هرچه را از پيامبر (ص) مي شنيدم آن را مي نوشتم . قريش مرا از اين كار بازداشتند و گفتند : چرا هرچه را از پيامبر مي شنوي مي نويسي ؟ او انسان است و به هنگام خشم و خشنودي سخن مي گويد .

عبدالله مي گويد : من از نوشتن دست برداشتم و داستان را براي پيامبر (ص) گفتم . فرمود : بنويس . به كسي كه جان من در دست اوست ، از اين (دهان) جز سخن حق چيزي بيرون نمي آيد . «3»

از اين حديث روشن مي شود كه عبدالله بن عمرو هر چه از پيامبر (ص) مي شنيد ؛ مي نوشت . و پيامبر (ص) او را از اين كار منع نكرد بلكه اين قريش بودند كه او را بازداشتند . و عبدالله نخواست ، آشكارا نام آنان كه او را از نوشتن حديث پيامبر باز داشته بودند ، بياورد ، زيرا بازداشتن آنها خرده گيري بر رسول خدا بود چنانكه آشكار است . و او آنها را در پوشش قريش نام مي برد . و مقصود از قريش ، رهبران آنها در ميان مهاجران است كه مهم تر از همۀ آنان ابوبكر ، عمر ، عثمان ، عبدالرحمان بن عوف ، ابو عبيده ، طلحه زبير و همفكران آنها بوده اند .

1.     صحیح بخاری ، ج 4 ، ص 67 . صحیح مسلم ، ج 4 ، ص 115 .

2.     صحیح بخاری ، ج 4 ، ص 69 .

3.  مستدرک حاکم ، ج 1 ، ص 105 . سنن ابی داوود ، ج 3 ، ص 318 ، ح 3646 . سنن دارمی ، ج 1 ، ص 125 . مسند احمد بن حنبل ، ج 2 ، ص 162 . کنز العمال ، ج 10 ، ص 222 .

ادامه دارد ...

|لینک ثابت|

دومین توطئه بر ضد سنت پیامبر (ص)

بسم رب المهدی

ادامه مطالب قبل

دوم : فرمانروايان بني اميه كوشيدند پيامبر (ص) را مانند مردم عادي ، غير معصوم جلوه دهند ! و وانمود كنند كه او هم اشتباه مي كند . و چند حديث هم در اين باره آورده اند ، هدف آنها اين بوده كه پيامبر (ص) به نظريات خود عمل مي كرده و در اجتهاد خود ، اشتباهات بسياري داشته است ! تا آنجا كه برخي از صحابه ناگزير مي شدند نظر آن حضرت را اصلاح كنند ، چنانچه در حديث بارور ساختن درخت خرما و در نزول آيه حجاب و استغفار براي منافقان و قبول فديه از اسيران جنگ بدر و ... آمده و اهل سنت و جماعت در صحاح خود مي نويسند . و اعتقاد آنها در باره پيامبر خدا ( كه بهترين درود ها بر او باد ) چنين است .

ما به اهل سنت و جماعت مي گوييم : اگر شيوۀ شما اين است ، و عقيدۀ شما چنين مي باشد ، پس چگونه ادعا مي كنيد كه شما پيروان سنت رسول خدا هستيد ، با اينكه سنت او در نظر شما و پيشينيان شما پاك ( معصوم ) نيست . و اصلاً دانسته ( معلوم ) و نوشته (مكتوب) هم نيست . «1»

ولي ما اين پندارها و دروغ ها را نمي پذيريم و از همان كتاب هاي خودتان ، آنها را باطل مي كنيم . «2»

امام بخاري ! در صحيح خود در كتاب علم ، در باب كتابة العلم از ابو هريره روايت كرده كه گفت : هيچ يك از ياران پيامبر (ص) بيش از من از او حديث روايت نكرده است بجز عبدالله بن عمرو ، زيرا او مي نوشت و من نمي نوشتم . «3»

از اين روايت دانسته مي شود كه برخي از ياران پيامبر (ص) روايات او را مي نوشتند و اگر ابو هريره بيش از شش هزار حديث را از پيامبر به صورت شفاهي نقل مي كند ، با اينكه سواد نوشتن ندارد ، پس عبدالله بن عمرو بن عاص ، كه توانايي نوشتن دارد بيش از اين بايد نوشته باشد . به همين دليل ، ابو هريره اعتراف مي كند كه عبدالله بن عمرو بيش از او حديث دارد ، زيرا مي نوشته است . و بي گمان بسياري از صحابه احاديث پيامبر را مي نوشتند . و ابو هريره نامي از آنها نبرده ، زيرا به داشتن روايات بسياري از آن حضرت (ص) مشهور نبوده اند .

اگر امام علي (ع) را نيز بر آنها بيفزاييم كه روزي كتاب جامعه خود را بر بالاي منبر گشود ، و نشان داد كه در آن ، همه آنچه را كه مردم از احاديث پيامبر (ص) احتياج دارند نوشته است ، و امامان اهلبيت (ع) پس از او اين كتاب را نگه داشتند ، و بسياري از اوقات از آن نقل حديث مي كردند .

امام صادق (ع) فرموده است : ما كتاب جامعه اي داريم كه طول آن هفتاد ذرع است . و به املاي پيامبر خدا (ص) و خطّ علي (ع) است . هيچ حلال و حرامي نيست كه مردم به آن نياز داشته باشند ، مگر آنكه در آن هست . و هر گونه داوري حتي درباره يك خراش كوچك هم در آن آمده است . «4»

بخاري خود ، در صحيحش آورده است كه اين كتاب در نزد علي (ع) بوده است . و اين سخن را در چند باب تكرار مي كند . ولي چنانكه شيوه اوست ، سخني از ابواب و فصول و مطالب اين كتاب ، به ميان نمي آورد .

 صحيح بخاري در جاي ديگر آورده است : از اعمش از ابراهيم تيمي از پدرش از علي روايت شده كه فرمود : ما چيزي نداريم ، جز كتاب خدا و اين صحيفه كه از پيامبر (ص) روايت شده است . «5»

1.  زیرا سنت پیامبر (ص) تا زمان عمر بن عبدالعزیز یا مدتها پس از آن ، گرد آوری نشد . و خلفای پیش از او ، آن را می سوزاندند ، و از نوشتن و بازگو کردن آن ، جلوگیری می کردند .

2.  شگفت آور اینکه اهل سنت ، بسیاری از اوقات یک حدیث را با حدیث ضد آن نقل می کنند . و شگفت آور تر اینکه بیشتر به روایات دروغ عمل می کنند و روایات صحیح را کنار می گذارند .

3.     صحیح بخاری ، ج 1 ، ص 36 ، باب کتابة العلم .

4.     اصول کافی ، ج 1 ، ص 239 . کتاب بصائر الدرجات ، ص 142 – 145 .

5.     صحیح بخاری ، ج 2 ، ص 221 .

ادامه دارد ...

|لینک ثابت|

شهادت امام جعفر صادق (ع)

شهادت امام جعفر صادق علیه السلام را به خدمت حضرت بقیة الله عجل الله تعالی فرجه الشریف و تمامی دوستداران و شیعیان آن حضرت تسلیت عرض  می کنم .

|لینک ثابت|