اقامتگاه امام زمان عج ( ادامه مطالب قبل )

ابو عبدالله نعماني در كتاب الغيبة به سند خود روايت كرده از اسمائيل بن جابر كه گفت : حضرت باقر فرمود :

براي صاحب اين امر در بعضي از اين شعبها غيبتي است ( اشاره به كوه ذي طوي فرمود ) تا موقعي كه زمان خروجش فرا رسد ، شخصي از دوستان كه در خدمت اوست مي آيد و بعضي از يارانش را مي بيند ، مي گويد شما در اينجا چند نفر هستيد ؟ مي گويند : حدود چهل مرد ، مي گويد : چه حالي پيدا خواهيد كرد اگر صاحبتان را ببينيد ؟ مي گويند : قسم به خدا اگر او خواسته باشد ما را در اين كوه ها ببرد و جا بدهد البته كه ما در خدمتش هستيم و اطاعتش مي كنيم .

احتمالاً مقر آن حضرت ابتدا در كوه رضوي و اواخر غيبت و نزديك ظهور، ذي طوي است و نيز اين جمله هيچ دلالتي بر اينكه اين دو مكان ، يا يكي از آنها ، اقامتگاه دائمي آن حضرت است ، ندارد و نيز معلوم مي شود چرا شيعيان با خواندن دعاي ندبه به سراغ حضرت مهدي عج در ذي طوي و كوه رضوي مي گردند ، پس اينكه كساني كه كوه رضوي را مقر محمد حنيفه امام زمان خود

مي دانند ، به اصالت دعاي ندبه خدشه وارد نمي كند ، بلكه شاهد و مؤيد خوبي است بر صحت احاديثي كه مقر آن حضرت را كوه رضوي معرفي مي كند و چه بسا كساني از آنها در اخبار امام مهدي عج ديده اند كه در دوران غيبتش محل او كوه رضوي است و آن را براي صاحب خود محمد حنيفه اضافه كرده اند ، زيرا منشأ هر شبهه ، مطلب حقي است كه بي جا بكار مي برند .

و همچنين اخباري كه خبر مي دهد آن حضرت همه جا حاضر مي شود مثل خبري كه نعماني در كتاب خود از سدير صيرفي نقل كرده ، منافاتي با آن اخباري كه گفته شد ، ندارد زيرا آن حضرت انسان است ، هم اسكان دارد و هم سير و سياحت و هر كدام در وقتي جداگانه وگرنه كسي كه هميشه در همه جا بوده و مكان نداشته باشد تنها ذات اقدس حضرت احديث مي باشد .

امام صادق (ع)  فرمودند :

براي صاحب اين امر ، خانه اي است كه به ان بيت الحمد گفته مي شود در آن خانه چراغي است كه از روز ولادت آن  حضرت روشن است اين چراغ همچنان روشن است تا روزي كه به شمشير قيام نمايد .

آري،همين مطالب از فقرات دعاي ندبه نيز استفاده مي شود آنجا كه مي خوانيم :

ليت شعري....

كاش مي دانستم كجا دلها به ظهور تو قرار و آرام خواهد يافت ، آيا در كدامين سرزمين اقامت داري در زمين رضوي يا غير آن در ديار ذي طوي متمكن گرديده اي ؟

بعضي از عبارات دعاي شريف ندبه دلالت دارد به اين كه ايشان در بين مردم مي باشند مثل اين جمله :

بنفسي انت....

جانم به قربانت اي حقيقت پنهاني كه از ما دور نيستي ، و اي دور از وطن كه كنار از ما نيستي .

پس ، از مجموع رواياتي كه در اين باره وارد شده معلوم مي شود كه محل سكونت ، آن حضرت معين نشده و به طورناشناس در بين مردم زندگي مي كند در موسم حج حاضر مي شود و در اعمال حج شركت مي جويد ، او مردم را مي شناسد اما مردم او را نمي شناسند ، و طبق بعضي نقلها بيشتر محل آمد و رفت و تردد آن حضرت مكه و مدينه و عتبات عاليات و ساير اماكن مقدسه مي باشد ، و از مواضع ديگر استفاده مي شود كه او در هر كجاست ، محل او مانند خودش از انظار مخفي و پنهان است و كسي او مكانش را نمي بيند .

و نيز از بررسي روايات استفاده مي شود كه امام عصر عج در محل اقامت خود تنها نيست بلكه عده اي از اوتاد در محضر آن حضرت هستند كه در اين دوران عزلت ، وسيله رفع غبار غربت از چهره آن وجود مبارك مي باشند ،

امام صادق (ع) تعداد آنها را سي نفر فرموده اند .

مرحوم مجلسي در زيل همين روايت مي گويد : اين روايت دلالت مي كند بر اين كه همواره سي تن از شيعيان و نزديكان در حضور آن بزرگوار هستند كه هرگاه يكي از آنها از دنيا رفت كس ديگري جاي او را پر مي كند .

مرحوم محدث نوري مي گويد : اگر مقدر نباشد كه اين سي نفر چون امام زمان از عمر طولاني برخوردار باشند ، لازم است كه در هر قرني عوض بشنود و افراد جديدي جاي آنها را بگيرند ، به هر حال در هر قرني 30 نفر از مؤمنان پرهيزگار سعادت همنشيني آن حضرت را دارند .

امام صادق (ع)  مي فرمايد :

در غيبت كبري كسي از اقامتگاه امام مهدي عج اطلاع ندارد بجز خواص شيعيان .

در حديثي ديگر فرمودند : بجز خدمتكاري كه متصدي امور آن حضرت است .

 

بر گرفته از كتاب آخرين اميد با تأليف داود الهامي

|لینک ثابت|